Zwanger, doopsuiker.
Bij een aantal mensen ontstaat er een schakel naar een geboorte misschien direct naar een geboortegeschenk zoals doopsuiker,zeepjes,kaarsen,gevulde flesjes,doosjes
Maar niet alleen bloedverwanten en vrienden krijgen een kleinigheid want voor de kleine broer of zus zijn er zachte dieren met mededeling op of doopsuikersnoep
Maar meter en peterkomen uiteraard ook aan de beurt want er bestaat een groot keuze van peter- en metergeschenken zoals fotolijsten,gepersonaliseerd linnengoed.

Als je dit begrijpt hierboven zou je achten dat een geboorte van een kindje je alleen maar aan geschenkjes doet denken, wel een kleine is een presentje van god. Het is het mooiste presentje  dat je u maar kunt verzinnen.
Het is de waarheid dat het nog maar de start is van iets heel moois, de intrede van een kersvers leven.
Zo petieterig op aarde, zo breekbaar, moet nog alles leren en ervaren maar voor de ouders mag dit begrijpelijk niet te zeer gaan want zo worden de mama en papa rap oud.

Voor de mama en de papa is het eerste kindje  een trede in het ondenkbare en nog zo fonkelnieuw, je wilt je zo goed mogelijk klaarstomen op het ouderschap zoals de babykamer in gereedheid maken of al dan niet een babyregister aanleggen in een babyshop om nog maar te zwijgen van de garderobe voor het kindje   (voor de mama was dit belangrijk)  Maar toch, je mag het moment nog zo goed voorbereiden, er kan altijd iets onvermoeds gebeuren zowel goed als slecht.

Wij hebben zelf twee kindjes, onze eerste spruit is ondertussen 2 jaar en 9 maanden.
Toen we vernamen dat we in blijde verwachting waren van ons eerste babytje kon ons geluk niet op want wij hadden er zelf voor gezorgd om een kindje  tot leven te wekken en het was ons inderdaad meteen gelukt.
We hebben er ons enorm naartoe geleefd en alles tot in de puntjes voorbereid totdat het grote ogenblik daar was, “een prachtige dochter Aury” kwam ter wereld, voor ons was het een droomkindje, de eerste schreeuwkes gaven ons al een opluchting.  Op het geboortekaartje hadden we onze blaffer (een deense dog) ook niet vergeten want hij mocht er ook opstaan met enkele portretten zoals met zijn neus tegen de ronde buik en we hadden er een versje bij gezet

 “Remco lijkt bijzonder…. Maar jij bent ons groot mirakel. Nu wordt onze liefde. Jou leven.”

De maanden daarop verliepen eveneens vlekkeloos want ze sliep al 12 uren door na 7 weken, dus met diverse woorden een echte droom. Toen ze nog maar 7 maanden was, vernamen we dat we terug in verwachting waren maar dit was daarentegen niet gepland, eventjes waren we geschrokken maar na eens goed te babbelen met mekaar waren we dan toch euforisch, ze zouden maar 1 jaar en 4 maanden schelen met elkaar. En ze zouden reuze veel aan mekaar hebben maar het mocht niet baten, na 17 weken lag er een tikkeltje bloed in de slip van de mama. Dan hebben we ons naar de spoed begeven en na een innerlijke onderzoek zagen we op de echografie dat het hartje van ons kindje niet meer klopte, dit was een slag van de hamer, we kregen meteen een krop in de keel en de traantjes vloeiden want dit spruitje was imens welkom. Het ergste was nog dat we moesten bevallen op de natuurlijke wijze, toen dit punt aanbrak zagen we dat het een zoontje was, we heetten hem “Len”.

We hebben er ons na een poosje goed overgezet en we beslisten om ons er terug op te wagen voor een nieuw geboorteschap. Het was ons gelukt na  2 maanden maar het geluk bleef niet duren want na 6 weken van de draagtijd had ze zeer in de buikstreek, we zijn dan terug naar de spoedafdeling gegaan en ze stelden terug vast dat de zwangerschap terug voorbij was.
We praten ons courage in door onszelf te zeggen dat de natuur dit zo gewild had. En dit helpte ons echter, want stel je eens voor dat je een gehandicapt kind hebt. Je kan allicht gelukkig  worden met een gehandicapt kind maar dit kan enorm  zwaar worden voor de relatie en het sociaal leven.

We hadden er nu eventjes genoeg van om terug te pogen voor ons tweede spruitje   maar na enkele maanden zagen wij het terug zitten om weer ervoor te gaan, opnieuw slaagde het ons behoorlijk snel om terug bevrucht te worden maar deze zwangerschap was verschillend dan al voorgaande zwangerschappen want we hadden voortdurend angst om het terug te verspelen, we gingen om de twee weken op observatie bij de gyneacoloog + we hadden ook zo’n instrument gekocht om de harttoontjes te horen (een angelsound) dit stelde ons toch wel op ons gemak. Naargelang het moment naderde begonnen we ons gunstig in te stellen en we bereiden ons voor op ons tweede babytje. Toen het ogenblik aanbrak, dan nog wel juist op de uitgerekende dag moesten wij ons begeven naar het moederhuis. Alles liep terug foutloos en daar was ons tweede “prachtige dochtertje June”. De eerste die haar mocht bezoeken was natuurlijk grote zus, zij was enorm trots op haar kleine zus. Iedereen moest haar zien. Ondertussen is ze al 5 maanden en we voelen ons een stevig gezin.

Ik zal het hier nu wel bij laten hopelijk hebben jullie genoten van ons verhaal over de geboortes van onze kleine spruitjes.

Vele Groetjes en veel geluk aan alle toekomstige ouders

Welkom bij Babyhive.nl. Dit is je eerste bericht. Bewerk of verwijder het en start met bloggen!